எதனையும் நான் நம்பியிருக்கவில்லை
எதைக்கண்டும் எனக்கு பயமில்லை
நான் சுதந்திரன்.
எனக்கு நீண்ட நாட்களாக ஒரு சந்தேகம் என்னவென்றால் ஒவ்வொரு தேர்தலின் முடிவிலும் அடுத்து தமிழகத்தில் காமராஜர் ஆட்சி அமைப்போம் காமராஜர் ஆட்சி அமைப்போம் என்று தமிழக காங்கிரஸ் தலைவர்கள் கூறுவதை வழக்கமாக கொண்டுள்ளார்கள்.
எனது சந்தேகம் என்னவென்றால் காமராஜர் இறந்து பல ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன. பின் எப்படி காமராஜர் ஆட்சி அமைப்பார்கள் ?. இறந்தவர் உயிருடன் மீண்டு வந்த சரித்திரம் இல்லை. ஏசுவை தவிர. அதுவும் உண்மையா இல்லையா என்பது விவாதத்திற்குரிய விஷயம். காமராஜர் ஏசுவை போல கடவுளின் மகனும் அல்ல. பின் எப்படி உயிருடன் வந்து ஆட்சி அமைப்பார்?.
பிறகுதான் தெரிந்தது கர்மவீரர் நேர்மையானவராக இருந்தார். அதனைப்போல நாங்களும் நேர்மையான ஆட்சி அம்மைப்போம் என்று சிம்பாலிக்காக சொல்கிறார்கள் என்று. கர்மவீரரின் மீது எனக்கும் மிகுந்த மரியாதை உண்டு . அவரின் எளிமையான தோற்றத்தை பார்த்தும் அவரைப்பற்றிய அவரின் நேர்மையான குணத்தை பற்றிய கதைகளைக் கேட்டும்.
ஆனால் ஒரு சம்பவம் எனக்கு காமராஜரை பற்றிய எனக்கிருந்த பிம்பத்தை கலைத்தது. அது என்னவென்றால் காமராஜர் எப்பொழுது கரூர் மற்றும் அதனை சுற்றியுள்ள பகுதிகளுக்கு வரும்பொழுதும் கோவையை தலைமையிடமாக கொண்ட ஒரு தனியார் நிறுவனத்திற்கு சொந்தமான காரில் திருச்சியில் இருந்து வருவது வழக்கம் என்று பலர் கூறக்கேட்ட பிறகே இதனை எழுதுகிறேன்.
ஒரு வேலை இது எதிர்க்க்ச்சிக்கரர்களின் பொய் பிரச்சாரமாகவோ இருக்கலாம்.
எது எப்படியோ காங்கிரஸ் தலைவர்கள் தமிழகத்தில் மீண்டும் காங்கிரஸ் ஆட்சி அமைப்போம் என்றும் அது மிக நேர்மையானதாக இருக்கும் என்று சொன்னால் நன்றாக இருக்கும் என்பது என் தாழ்மையான கருத்து.
நானும் அந்த நல்லாட்சியை ஆவலுடன் எதிர் நோக்கியுள்ளேன்.
Friday, May 30, 2008
Thursday, May 29, 2008
தனவந்தர்களுக்கு ஓர் வேண்டுகோள்
வழக்கமாக நான் இருக்கும் இடத்தில் இருந்து சிறிது தூரம் அதாவது ஒன்றிலிருந்து மூன்று நான்கு கிலோமீட்டருக்குள் செல்வது என்றால் சைக்கிளை மட்டுமே பயன்படுத்துவது வழக்கம். நான் ஒருமுறை அப்படி செல்லும் பொழுது எனக்கு புதிதாய் அறிமுகம் ஆகியிருந்த நண்பர் ஒருவர் ஏன்
சைக்கிளில் செல்கிறீர்கள் என்று கேட்டார் . அதாவது மோட்டார் சைக்கிள் வைத்துள்ளீர்களே பிறகு ஏன் சைக்கிளில் செல்கிறீர்கள் என்று கேட்டார்.
பக்கத்தில் தானே செல்கிறேன் ஆகையால் தான் சைக்கிளில் செல்கிறேன் என்றேன். உடனே அவர் இனி சைக்கிளில் செல்வதாக இருந்தால் என்னுடன் பேசாதீர்கள் என்று கூறிவிட்டு சென்று விட்டார்.
எனக்கு ஒன்றுமே புறியவில்லை இச் சம்பவத்தை எனது அம்மாவிடம் கூறிய பொழுது அம்மா சொன்னார் நான் ஒரு முறை ஒரு காதணி விழாவிற்கு சென்றிருந்தேன் அங்கு விழா நடத்தியவரின் மைத்துனர் சைக்கிளில் வந்தார் அவ்விலாநடத்துனர் அவரை கண்டுகொள்ளவே இல்லை . சிறிது நேரத்தில் ஒருவர் புல்லட் வண்டியில் வந்து இறங்கினார் . அவ்வரை கண்டவுடன் விழா நடத்துனர் ஓடோடிச்சென்று அவரை வரவேற்றார் .
இதையெல்லாம் அம்மாவின் பக்கத்தில் நின்று பார்த்து கொண்டிருந்தவர் சொன்னாரம் பாரும்மா சொந்த மச்சினன் சைக்கிளில் வந்து இறங்க்குகிறான் அவனை கண்டு கொள்ளவே இல்லை . சொந்தக்காரன் கிடையாது புல்லட்டில் வந்து இறங்கியதும் எப்படிபோய் கும்பிடுபோடறான் என்று. அப்போதுதான் எனக்கு புரிந்தது ஏன் எனது நண்பர் அப்படி சொன்னார் என்று.
இப்படிtதான் சிறிது தூரம் போவதற்கே நாம் நடந்தோ சைக்கிளிலோ செல்லாமல் வாகனங்களை பயன்படுத்துகிறோம். அதிக பஸ் வசதி இருக்கும் இடதிர்க்குக்கூட நாம் கார்கலையோ அல்லது மோட்டார் சைக்கில்கலையோ பயன்படுத்துகிறோம்.
என்னதான் நம்மிடம் வசதி இருந்தாலும் நாம் பெற்றோலை சேமித்து அடுத்த தலைமுறைக்கு கொடுக்கவேண்டும் என்ற எண்ணம் நமக்கு சிறிதும் இல்லை.நாம் சைக்கிளில் சென்றால் மற்றவர்கள் மதிக்கிறார்களா இல்லையா என்பதைவிட குறைந்து வரும் இயற்கை செல்வமான கச்சா எண்ணையை குறைந்தபட்சம் அடுத்த தலைமுறை வரைக்குமாவது விட்டுவைக்க நாம் கடமை பட்டுள்ளோம். அதற்குள்ளாவது நாம் மற்று எரிபொருளை கண்டு பிடிக்க மாட்டோமா என்ன?.
வளர்ந்த நாடுகளில் பர்தீர்கலேன்றால் சர்வசாதரணமாக சைக்கிளில் செல்கிறார்கள். ஆனால் நம் நாட்டில் ஒரு எம். எல் .எ சைக்கிளில் சைக்கிளில் சட்டசபைக்கு செல்வதையே ஆச்சர்யமாக பார்க்கிறோம். ஏன் நமக்கு இந்த மனோபாவம்?.சொல்லுங்கள்.
முதலில் பணம் படைத்தவர்கள் குறைந்தபடசம் ஏதாவது விசெடங்களுக்கு செல்லும்பொழுது சைக்கிளில் செல்வதை ஆரம்பிக்க வேண்டும்.அப்பொழுதுதான் இந்த நடுத்தர வர்க்கமனோபவம் மாறும் . அப்படி சைக்கிளில் செல்லும் பணக்காரர்களை பார்த்து இந்த தயிர் வடை மிடில்கிளாஸ் கூறும் அவர் லாஸ்ஆகிட்டாரு போல என்று ஏனென்றால் அவர்களின் மனோபாவம் அவ்வாறு என்னசெய்வது இருந்தாலும் பணக்கரர்களே முதலில் சைக்கிளில் செல்வதை ஆரம்பிக்கவேண்டும் . முடிந்தால் முதலமைச்சர்களே கூட சைக்கிளில் சென்று இந்த மிடில் கிளாஸ் மனோ பாவத்தை போக்கவேண்டும்.
இயற்கையை , இயற்கை செல்வங்களை காப்போம் நம்மை நம்பி இருக்கும் நம் சந்ததியினருக்கு.
சைக்கிளில் செல்கிறீர்கள் என்று கேட்டார் . அதாவது மோட்டார் சைக்கிள் வைத்துள்ளீர்களே பிறகு ஏன் சைக்கிளில் செல்கிறீர்கள் என்று கேட்டார்.
பக்கத்தில் தானே செல்கிறேன் ஆகையால் தான் சைக்கிளில் செல்கிறேன் என்றேன். உடனே அவர் இனி சைக்கிளில் செல்வதாக இருந்தால் என்னுடன் பேசாதீர்கள் என்று கூறிவிட்டு சென்று விட்டார்.
எனக்கு ஒன்றுமே புறியவில்லை இச் சம்பவத்தை எனது அம்மாவிடம் கூறிய பொழுது அம்மா சொன்னார் நான் ஒரு முறை ஒரு காதணி விழாவிற்கு சென்றிருந்தேன் அங்கு விழா நடத்தியவரின் மைத்துனர் சைக்கிளில் வந்தார் அவ்விலாநடத்துனர் அவரை கண்டுகொள்ளவே இல்லை . சிறிது நேரத்தில் ஒருவர் புல்லட் வண்டியில் வந்து இறங்கினார் . அவ்வரை கண்டவுடன் விழா நடத்துனர் ஓடோடிச்சென்று அவரை வரவேற்றார் .
இதையெல்லாம் அம்மாவின் பக்கத்தில் நின்று பார்த்து கொண்டிருந்தவர் சொன்னாரம் பாரும்மா சொந்த மச்சினன் சைக்கிளில் வந்து இறங்க்குகிறான் அவனை கண்டு கொள்ளவே இல்லை . சொந்தக்காரன் கிடையாது புல்லட்டில் வந்து இறங்கியதும் எப்படிபோய் கும்பிடுபோடறான் என்று. அப்போதுதான் எனக்கு புரிந்தது ஏன் எனது நண்பர் அப்படி சொன்னார் என்று.
இப்படிtதான் சிறிது தூரம் போவதற்கே நாம் நடந்தோ சைக்கிளிலோ செல்லாமல் வாகனங்களை பயன்படுத்துகிறோம். அதிக பஸ் வசதி இருக்கும் இடதிர்க்குக்கூட நாம் கார்கலையோ அல்லது மோட்டார் சைக்கில்கலையோ பயன்படுத்துகிறோம்.
என்னதான் நம்மிடம் வசதி இருந்தாலும் நாம் பெற்றோலை சேமித்து அடுத்த தலைமுறைக்கு கொடுக்கவேண்டும் என்ற எண்ணம் நமக்கு சிறிதும் இல்லை.நாம் சைக்கிளில் சென்றால் மற்றவர்கள் மதிக்கிறார்களா இல்லையா என்பதைவிட குறைந்து வரும் இயற்கை செல்வமான கச்சா எண்ணையை குறைந்தபட்சம் அடுத்த தலைமுறை வரைக்குமாவது விட்டுவைக்க நாம் கடமை பட்டுள்ளோம். அதற்குள்ளாவது நாம் மற்று எரிபொருளை கண்டு பிடிக்க மாட்டோமா என்ன?.
வளர்ந்த நாடுகளில் பர்தீர்கலேன்றால் சர்வசாதரணமாக சைக்கிளில் செல்கிறார்கள். ஆனால் நம் நாட்டில் ஒரு எம். எல் .எ சைக்கிளில் சைக்கிளில் சட்டசபைக்கு செல்வதையே ஆச்சர்யமாக பார்க்கிறோம். ஏன் நமக்கு இந்த மனோபாவம்?.சொல்லுங்கள்.
முதலில் பணம் படைத்தவர்கள் குறைந்தபடசம் ஏதாவது விசெடங்களுக்கு செல்லும்பொழுது சைக்கிளில் செல்வதை ஆரம்பிக்க வேண்டும்.அப்பொழுதுதான் இந்த நடுத்தர வர்க்கமனோபவம் மாறும் . அப்படி சைக்கிளில் செல்லும் பணக்காரர்களை பார்த்து இந்த தயிர் வடை மிடில்கிளாஸ் கூறும் அவர் லாஸ்ஆகிட்டாரு போல என்று ஏனென்றால் அவர்களின் மனோபாவம் அவ்வாறு என்னசெய்வது இருந்தாலும் பணக்கரர்களே முதலில் சைக்கிளில் செல்வதை ஆரம்பிக்கவேண்டும் . முடிந்தால் முதலமைச்சர்களே கூட சைக்கிளில் சென்று இந்த மிடில் கிளாஸ் மனோ பாவத்தை போக்கவேண்டும்.
இயற்கையை , இயற்கை செல்வங்களை காப்போம் நம்மை நம்பி இருக்கும் நம் சந்ததியினருக்கு.
Tuesday, May 27, 2008
வலைப்பூவின் நோக்கம்
எனக்கு எப்படியாவது ஒரு எழுத்தாளனாகிவிட வேண்டும் என்ற ஆசை இருந்து வந்தது. எழுதினால் தமிழின் ஆகச்சிறந்த பத்திரிக்கையான உயிர்ம்மையில் மட்டுமே எழுத வேண்டும் என்று எண்ணி இருந்தேன் .
எனது எழுத்தை பரிச்சார்த்த முறையில் எழுதிப்பார்க்க இவ் வலைப்பூ உதவியாக இருக்கும் என்று எண்ணுகிறேன்.
இவ் வலைப்பூவில் சமூகம் , பொருளாதாரம்,சினிமா , அரசியல் ,இலக்கியம் முதலியவைகளில் எனது சிற்றறிவுக்கு எட்டியவரையில் எழுத எண்ணியுள்ளேன்.
எனக்கு எப்படியாவது ஒரு எழுத்தாளனாகிவிட வேண்டும் என்ற ஆசை இருந்து வந்தது. எழுதினால் தமிழின் ஆகச்சிறந்த பத்திரிக்கையான உயிர்ம்மையில் மட்டுமே எழுத வேண்டும் என்று எண்ணி இருந்தேன் .
எனது எழுத்தை பரிச்சார்த்த முறையில் எழுதிப்பார்க்க இவ் வலைப்பூ உதவியாக இருக்கும் என்று எண்ணுகிறேன்.
இவ் வலைப்பூவில் சமூகம் , பொருளாதாரம்,சினிமா , அரசியல் ,இலக்கியம் முதலியவைகளில் எனது சிற்றறிவுக்கு எட்டியவரையில் எழுத எண்ணியுள்ளேன்.
நன்றி
நான் நீண்ட நாட்களாக வலைப்பூ ஒன்று ஆரம்பிக்க எண்ணியிருந்தேன் .ஆனால் கணினியின் அறிவு சிறிதும் இல்லாத எனக்கு வலைப்பூ எப்படி ஆரம்பிப்பது என்று தெரியவில்லை . தற்செயலாக
தினமலர் கம்ப்யூட்டர் மலரில் வலைப்பூ ஆரம்பிப்பது எப்படி என்று ஒரு கட்டுரை எழுதியிருந்தார்கள் . அதனை படித்த பிறகே என்னால் இவ் வலைப்பூவை ஆரம்பிக்க முடிந்தது .
தினமலர் பத்திரிக்கைக்கு எனது முதற்கண் நன்றி . மேலும் எனது வாழ்க்கையில் பக்கபலமாக இருந்து இணையத்தை இலவசமாக பயன்படுத்திக்கொள்ள உதவி செய்து வரும் திரு . மோகன்ராஜ் அவர்களுக்கு எனது நன்றியை உரித்தாக்குகிறேன்.
மேலும் எனது வாழ்க்கையின் பல கடினமான தருணங்களில் பக்கபலமாக இருந்து என்னை கைப்பற்றி வரும் திரு. சிதம்பரம் , திரு. திருமூர்த்தி அவர்களுக்கு எனது வணக்கங்கள்.
இவ் வலைப்பூவை உருவாக்க உதவி புரிந்த நண்பர்கள் கார்த்தி, சண்முகம் மற்றும் திவ்யா அவர்களுக்கு எனது நன்றி.
நான் நீண்ட நாட்களாக வலைப்பூ ஒன்று ஆரம்பிக்க எண்ணியிருந்தேன் .ஆனால் கணினியின் அறிவு சிறிதும் இல்லாத எனக்கு வலைப்பூ எப்படி ஆரம்பிப்பது என்று தெரியவில்லை . தற்செயலாக
தினமலர் கம்ப்யூட்டர் மலரில் வலைப்பூ ஆரம்பிப்பது எப்படி என்று ஒரு கட்டுரை எழுதியிருந்தார்கள் . அதனை படித்த பிறகே என்னால் இவ் வலைப்பூவை ஆரம்பிக்க முடிந்தது .
தினமலர் பத்திரிக்கைக்கு எனது முதற்கண் நன்றி . மேலும் எனது வாழ்க்கையில் பக்கபலமாக இருந்து இணையத்தை இலவசமாக பயன்படுத்திக்கொள்ள உதவி செய்து வரும் திரு . மோகன்ராஜ் அவர்களுக்கு எனது நன்றியை உரித்தாக்குகிறேன்.
மேலும் எனது வாழ்க்கையின் பல கடினமான தருணங்களில் பக்கபலமாக இருந்து என்னை கைப்பற்றி வரும் திரு. சிதம்பரம் , திரு. திருமூர்த்தி அவர்களுக்கு எனது வணக்கங்கள்.
இவ் வலைப்பூவை உருவாக்க உதவி புரிந்த நண்பர்கள் கார்த்தி, சண்முகம் மற்றும் திவ்யா அவர்களுக்கு எனது நன்றி.
Subscribe to:
Posts (Atom)