தமிழ்சினிமாவும் கிளைமாக்சும்

God is not always in his heaven. all is not always right with the world . it is not all bad, but it is not all good, it is not ugly, but it is not all beautiful , it is life,life,life,-the only thing that matters . it is savage,cruel, kind, noble, passionate,selfish, generous, stupid, ugly, beautiful,painful, joyous, -it is all those and more and it is all these that i want to know and , by God , i shall though they crucify me for it'.
-Thomas Wolfe

தமிழ் சினிமாவுக்கு கதை முக்கியமோ இல்லையோ ஆனால் கிளைமாக்ஸ் ரொம்ப முக்கியம். கிளைமாக்ஸ் ரசிகர்களை திருப்தி படுத்துமாறு இயக்குனர்கள் பார்த்துக்கொள்வது மிக மிக்கியம். பல படங்களின் கிளைமாஸ் காட்சிகள் அப் படத்தை உருவாக்கிய படைப்பாளியின் முடிவுக்கு எதிரானதாக மற்றவர்களால் மாற்ரப்பட்டுவிடுகிறது. பெரும்பாலும் கிளைமாக்ஸ் காட்சிகள் தயாரிப்பாளர் மற்றும் விநியோகச்த்தர்களாலேயே முடிவு செய்யபடுகிறது.

ஏனென்றால் நம் சமூகத்தின் ஆழ்மனம் ஒரு விடிவிற்காக , ஒரு மீட்பிற்க்காக ஏங்கி கிடக்கிறது. அதுவே கலைகளிலும் இருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறது. ஆகவே நம் சினிமாவில் மன நிறைவான கிளைமாக்ஸ் இருக்கவேண்டும் என்று மக்கள் எண்ணுகிறார்கள். பெரும்பாலும் தமிழ் சினிமாவில் முடிவில் திருமணம் நடைபெருவதாகவே காட்டுகிர்றார்கள். பல படங்களில் கடைசியில் ஒரு நீண்ட சண்டைக்காட்சி இடம்பெறுகிறது. அதில் தீயவர்கள் அழிக்கப்பட்டு விடுகிறார்கள். இந்த பார்முலாவை வைத்துக்கொண்டே ஒரு சில புதிய இயக்குனர்கள் முடிந்தவரை வித்தியாசமான புதியமுயர்சியை எடுத்து வருகிறார்கள்.

இந்து மதத்தில் முக்தியடைவதை பற்றியும் பிறப்பு அறுப்பு பற்றியும் பேசுகிறார்கள். எனக்கு தோன்றுகிறது ,' தமிழ் சினிமாவின் கதாபாத்திரங்களும் கிளைமாக்சில் முக்தி அடைந்து விடுகிறார்கள் என்று. சுபம் போட்ட பிறகு வாழ்க்கையே இல்லையா ? அதன் பிறகு அக் கதை மாந்தர்களுக்கு துன்பமே வராதா? பின் சுபமான முடிவுகளையே எதிர் பார்ப்பதும் அவ்வாறு இல்லை எனில் அந்த சினிமாவை எதிர்ப்பதும் என்ன ஒரு முட்டாள்தனம். பின் எவ்வாறு தமிழ் சினிமா உலக அரங்கில் மிளிரும்?